نگاهت ، نور این خانه ، بیا هم آشیانی کن
؛بیا با بوسه و لبخند ، تو با این دل تبانی کن
¤¤به شمشیــرِ تعابیـرِ قشنگ و پُر تب و تابت
؛ بیا از کلبه ی جانم ، از این پس پاسبانی کن
¤¤بیا فرهاد من باش و تو شیرین کن روانم را
؛تو وامق باش و نامم را چوعَذرا جاودانی کن
¤¤در این یلدای بی پایان، تو شورقصه هایم باش
؛هزارویک شبم باش و ازاین پس هم زبانی کن
¤¤ببین ! موی سپیـد من ، شده تارِ هـزار آواز؛
بیا با شورِ ساز من ، در این لحظه جوانی کن
¤¤به اندوهِ فراق خود ، بزن حــد بر گنـاه من
؛ بیا با سوز و آوازم ، توعشقم را جهانی کن
¤¤اگر نوری نمی پاشی ، سپیــدار روانم را؛
غروب و برگ وبار من به رنگ ارغوانی کن
تاریخ: جمعه 6 بهمن 1391برچسب:متن عاشقانه,شعرعاشقانه,اشعار زهره طغیانی,شعر معاصر غزل عاشقانه,توبااین دل تبانی کن(زهره طغیانی),
ارسال توسط نــاهـــــیــد
دل من برگ پاییزه ،
که زیر غصه می پوسه
¤¤لب پُر زهر این تقدیر
داره زخمامو می بوسه
¤¤نفس از سینه بیرون شد
از اون وقتی که غم اومد
¤¤ببین حتی تو این قحطی ،
نشونی از تو کم اومد
¤¤لبالب بغض و فریادم
میون این سکوت تو
¤¤چرا اسمم نشد یک بار ،
کمی ذکر قنوت تو ؟
¤¤چرا از غصه لبریزی ؟
مگه اون عشق سابق نیست ؟
¤¤گریزونی از آغوشم
دلم واسه تو لایق نیست ؟
¤¤سبک میشم اگه حتی ،
بگی احساسی پیدا نیست
¤¤سکوتو بشکن آهسته
؛ بگو توی دلت جا نیست
¤¤بذار یک شب دل آروم شه
؛نشه قهر تو کابوسش
¤¤اگه باغ دلت واشه ،
میام آهسته پابوسش
¤¤نذار مرداب رسوا شم
؛ میون دشت تنهایی
¤¤بیا آغوشتو وا کن؛
تو که آبی دریایی
تاریخ: جمعه 6 بهمن 1391برچسب:اشعارعاشقانه,اشعار زهره طغیانی,متن ادبی عاشقانه,متن ادبی,سکوتوبشکن آهسته(زهره طغیانی),
ارسال توسط نــاهـــــیــد
بودنت یه اتفاقه
خیلی ساده و صمیمی¤¤
نفسام پر از غرورن
وقتی رو به روم می شینی¤¤
بودنت تو سرنوشتم
شده یک برگ برنده¤¤
می دونم خود خدا هم ،
داره باهامون می خنده¤¤
با تو حتی جون می گیرن
گُلای قالی خونه¤¤
قرض گرفته عطر و بوتو
بوته ی تازه ی پونه¤¤
ریتم دلنشین حرفات
شده لالایی دستام¤¤
خنده ی ماه و ستاره
می شینیه از تو رو لبهام¤¤
سرسپرده ت میشه این دل
آخه پاکی و نجیبی¤¤
رخنه کرده تو وجودم
با تو احساس عجیبی¤¤
بیا حسّ خوب عشقو
رو ستاره ها بپاشیم¤¤
با یه چشمک یه اشاره
توی آسمون رها شیم
ارسال توسط نــاهـــــیــد
پای گنبد خیــــــالم ،
چند وجب مونده به خورشید ،¤¤
بغض آسمون شکست و
بی اَمون نشست و بارید¤¤
آتیش تند یه رعدو
زد به جون قاصدک ها¤¤
ناجونمردونه انداخت
روی بال شاپرک ها¤¤
بغض آلاله ترک خورد
نفس از شماره افتاد¤¤
دل بی پناه گنجیشک
لرزید نشست رو باد¤¤
نبض ثانیه ؛ یه سنکوب
عقربه به اهتزاره¤¤
بگین اصلا دیگه ابری
رو تن زخمی نباره¤¤
خورشیدو بیار از اول
واژه ها رو خط خطی کن¤¤
بی خیالِ دل تنها
کاغذا رو پاپتی کن¤¤
سرخط ، دوباره از نو
پای گنبد خیـــــالم ،¤¤
چند قدم مونده به خورشید
غرق خون ، توی زوالم
تاریخ: پنج شنبه 5 بهمن 1391برچسب:شعرنو,اشعارکوتاه,غزل عاشقانه,اشعار زهره طغیانی,شعرعاشقانه,متن عاشقانه,متن ادبی,
ارسال توسط نــاهـــــیــد
هوایِ جــــاریِ این مـــرز و بومی¤
تنم ، " بی تو " ، فقط گلدان خالی است♥♥
بگو این لحظه های سخت دوری ،¤
هوای شانه هایت در چه حالی است؟!♥♥
دعا کن ابر ها دیگر نبارند¤
بدون دست من ، چترت خیالی است♥♥
دلم ، شب کوچه گردِ بغض و فریاد¤
قدم های نگاهم ، لا ابالی است♥♥
دراین بی خطیِّ منحطِّ خورشید¤
کران عشق ما را بی زوالی است♥♥
سپـــردم تا نگاهت را بدزدند¤
برای درد من ، مرهم چه عالی است♥♥
بدون عشق تو ؟.... هیهات!... هیهات!..¤.
بدون تو " شبی هم " کج خیالی است♥♥
به زخم غم ! به این فریاد سوگند !¤
که بی تو " ثانیه" چون ماه و سالی است♥♥
بیا این " سایه " را دریاب و بردار¤
در این شب پرسه ها ، جای تو خالی است♥♥
ارسال توسط نــاهـــــیــد
چرا گریه کنم وقتی باران ابهت اشکهایم را پاک کرد و سرخی گونه هایم را به حساب روزگار ریخت.
چرا گریه کنم وقتی او بغض عروسکی دارد و همیشه این منم که باید قطره قطره بمیرم.
چرا گریه کنم وقتی بر بلندی این ساده زیستن زیر پا له شده ام.
چرا گریه کنم وقتی باد بوی گریه دارد و برگ بوی مرگ.
چرا گریه کنم وقتی عاشق شدن را بلد نیستم تا به حرمت اندک سهمم از تو اشک بریزم.
چرا گریه کنم وقتی تبسم نگاهت زیبا تر است………
ارسال توسط نــاهـــــیــد
ﺑﺎ ﺗﻮ، ﻫﻤﻪ ﯼ ﺭﻧﮕﻬﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻣﺮﺍ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ، ﺁﻫﻮﺍﻥ ﺍﯾﻦ ﺻﺤﺮﺍ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻫﻤﺒﺎﺯﯼ ﻣﻦ ﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ، ﮐﻮﻩ ﻫﺎ ﺣﺎﻣﯿﺎﻥ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﻣﻦ ﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ، ﺯﻣﯿﻦ ﮔﺎﻫﻮﺍﺭﻩ ﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺧﻮﺩ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺑﺎﻧﺪ ﻭ ﺍﺑﺮ، ﺣﺮﯾﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﮔﺎﻫﻮﺍﺭﻩ ﯼ ﻣﻦ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻃﻨﺎﺏ ﮔﺎﻫﻮﺍﺭﻩ ﺍﻡ ﺭﺍ ﻣﺎﺩﺭﻡ، ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﺲ ﺍﯾﻦ ﮐﻮﻩ ﻫﺎ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﯼ ﻣﺎﺳﺖ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎ ﺗﻮ، ﺩﺭﯾﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ، ﺳﭙﯿﺪﻩ ﯼ ﻫﺮ ﺻﺒﺢ ﺑﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻡ ﺑﻮﺳﻪ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ،ﻧﺴﯿﻢﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﮔﯿﺴﻮﺍﻧﻢ ﺭﺍ ﺷﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻮ، ﻣﻦ ﺑﺎ ﺑﻬﺎﺭ ﻣﯽ ﺭﻭﯾﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ، ﻣﻦ ﺩﺭ ﻋﻄﺮ ﯾﺎﺱ ﻫﺎ ﭘﺨﺶ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﺑﺎ ﺗﻮ، ﻣﻦ ﺩﺭ ﺷﯿﺮﻩ ﯼ ﻫﺮ ﻧﺒﺎﺕ ﻣﯿﺠﻮﺷﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ، ﻣﻦ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﮑﻮﻓﻪ ﻣﯽ ﺷﮑﻔﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ، ﻣﻦ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻃﻠﻮﻉ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯿﺰﻧﻢ، ﺩﺭ ﻫﺮ ﺗﻨﺪﺭ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺷﻮﻕ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ، ﺩﺭ ﺣﻠﻘﻮﻡ ﻣﺮﻏﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﻢ ﻭ ﺩﺭ ﻏﻠﻐﻞ ﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻡ، ﺩﺭ ﻧﺎﯼ ﺟﻮﯾﺒﺎﺭﺍﻥ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ارسال توسط نــاهـــــیــد
ﮔــﺎﻫــــﯽ ﺑـﺎﯾــــﺪ ﺭﺩ ﺷــــﺪ ﺑـﺎﯾــــﺪ ﮔـﺬﺷـــﺖ ﮔــﺎﻫـــﯽ ﺑـﺎﯾــــﺪ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﻧـﯿـــﺎﺯ، ﻧﺨـــﻮﺍﺳـــﺖ ﮔــﺎﻫــــﯽ ﺑــﺎﯾـــﺪ ﮐــﻮﯾـــﺮ ﺷـــﺪ ﺑـﺎ ﻫــﻤـــﻪ ﯼ ﺗﺸــﻨﮕـــﯽ ﻣﻨــﺖ ﻫﯿـــﭻ ﺍﺑـــﺮﯼ ﺭﺍ ﻧـﮑﺸﯿـــﺪ ﮔــﺎﻫــــﯽ ﺑــــﺮﺍﯼ ﺑـــﻮﺩﻥ ﺑــﺎﯾــــﺪ ﻣــﺤــــﻮ ﺷـــﺪ ﺑـﺎﯾــــﺪ ﻧﯿــﺴـــﺖ ﺷــــﺪ ﮔــﺎﻫــــﯽﺑــــﺮﺍﯼ ﺑـــﻮﺩﻥ ﺑـﺎﯾــــﺪ ﻧﺒــــﻮﺩ ﮔــﺎﻫــــﯽﺑـﺎﯾــــﺪ ﺳﯿــﮕــﺎﺭﺕ ﺭﺍ ﺑــﺮﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﺭﻫﺴــﭙــــﺎﺭ ﮐــــﻮﭼـــﻪ ﻫـــﺎﯾـــﯽ ﺑــﺸـــﯽ ﮐـــﻪ ﺧﯿــﻠـــﯽ ﻭﻗﺘــــﻪﺭﻫــﮕـــﺬﺭﯼﺍﺯﺵ ﻋﺒـــﻮﺭ ﻧـﮑــــﺮﺩﻩ ﮔــﺎﻫــــﯽ ﺑـﺎﯾـــﺪ ﻧﺒــﺎﺷـــﯽ ﺗـﺎ ﻻﺍﻗــــﻞ ﯾــﻪ ﺟــﺎﯾــــﯽ ﺗــــﻮﯼ ﮔـــﻮﺷـــﻪ ﮐــﻨــــﺎﺭ ﺍﯾـــﻦ ﺷــﻬــــﺮ ﺩﻟــــﯽ ﺑــﺮﺍﺕ ﺗﻨــــﮓ ﺑــﺸــــﻪ…
ارسال توسط نــاهـــــیــد
ﻭﻗﺘـــﯽ ﮐــﻪ ﺩﯾﮕـــﺮ ﻧﺒــــﻮﺩ ، ﻣــــﻦ ﺑــﻪ ﺑــﻮﺩﻧــﺶ ﻧـﯿــــﺎﺯﻣﻨـــﺪ ﺷــﺪﻡ. ﻭﻗﺘـــﯽ ﮐـﻪ ﺩﯾﮕـــﺮ ﺭﻓــــﺖ ، ﻣـــﻦ ﺩﺭ ﺍﻧﺘــﻈـــﺎﺭ ﺁﻣــﺪﻧــﺶ ﻧﺸـﺴﺘــﻢ. ﻭﻗﺘـــﯽﮐــﻪﺩﯾﮕـــﺮﻧـﻤــﯽﺗــــﻮﺍﻧـﺴــﺖﻣــــﺮﺍ "ﺩﻭﺳــــــــــﺖ" ﺑــﺪﺍﺭﺩ ، ﻣــﻦ ﺍﻭ ﺭﺍ "ﺩﻭﺳــــــــﺖ" ﺩﺍﺷـﺘــــﻢ. ﻭﻗﺘـــﯽ ﮐــﻪ ﺍﻭ ﺗـﻤــﺎﻡ ﮐــﺮﺩ ، ﻣــﻦ ﺷـــﺮﻭﻉ ﮐــــﺮﺩﻡ. ﻭﻗﺘـــﯽ ﺍﻭ ﺗــﻤـــﺎﻡ ﺷـــﺪ ، ﻣـــﻦ ﺁﻏــﺎﺯ ﺷـــﺪﻡ. ﻭ ﭼـــﻪ ﺳـﺨــﺖ ﺍﺳــﺖ "ﺗﻨــــﻬــــﺎ" ﻣﺘــﻮﻟـــﺪ ﺷـــﺪﻥ ، ﻣﺜــﻞ "ﺗﻨــــﻬــــﺎ" ﺯﻧــﺪﮔـــﯽ ﮐـــﺮﺩﻥ ﻣﺜــــﻞ "ﺗﻨــــﻬــــﺎ" "ﻣــــﺮﺩﻥ"… ((((((ﺩﮐﺘﺮ ﺷﺮﯾﻌﺘﯽ))))))
ارسال توسط نــاهـــــیــد
ﺷﺐﯾﻠﺪﺍﮐـــﻪ ﺭﻓﺘﻢ ﺳــــﻮﯼ ﺧـﺎﻧﻪ؛ﮔﺮﻓﺘـــــــﻢ ﭘﺮﺗﻘـــــــــــــﺎﻝ ﻭ ﻫﻨﺪﻭﺍﻧﻪ¤¤ ﺧﯿـــــﺎﺭ ﻭ ﺳﯿﺐ ﻭ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﻭ ﺁﺟﯿﻞ؛ﺩﻭﺗـــــﺎ ﺟﻌﺒﻪ ﺍﻧــــــــــــــﺎﺭ ﺩﺍﻧﻪ ﺩﺍﻧﻪ¤¤ ﮔـــــــﺰ ﻭ ﺧﺮﺑﻮﺯﻩ ﻭ ﭘﺸﻤﮏ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻡ؛ ﺯ ﻫــــــــﺮ ﯾﮏ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﯽ ﺟــــــﺎﻭﺩﺍﻧﻪ¤¤ ﺷﺐ ﯾﻠﺪﺍ ﺑــــــــﻮَﺩ ﯾﺎ ﺷـــــــﺎﻡ ﯾﻐﻤﺎ؛ ﻭ ﯾــــــــــــــﺎ ﻫﻨﮕــــــــﺎﻡ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﺗﺮﺍﻧﻪ¤¤ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻢ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﻭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ؛ﻧﻮﺍﯼ ﺩﻟﮑـــــــــﺶ ﭼﻨﮓ ﻭ ﭼﻐــــــﺎﻧﻪ¤¤ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺻﺮﻑ ﻃﻌﺎﻡ ﻭ ﭼــــﺎﯼ ﻭ ﻣﯿﻮﻩ؛ ﺗﻘﺎﺿــــــــﺎ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﻋﻤّـــــــﻪ ﺳﻤﺎﻧﻪ¤¤ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﻬــــــﺪ ﮐﻬـــــــــﻦ ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﮕﻮﯾﺪ؛ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺭﺳﻢ ﻭ ﺭﺳــــــــــﻮﻡ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻧﻪ¤¤ ﭼﻪ ﺧﻮﺵ ﻣﯿﮕﻔﺖ ﻭ ﻣﺎ ﺧﻮﺵ ﻣﯿﺸﻨﯿﺪﯾﻢ؛ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻣﺮﺍ ﮔـــــــﻞ ﮐﺮﺩ ﭼﺎﻧﻪ¤¤ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﭼـــــــﺮﺍ ﯾﮏ ﺩﻓﻌـــــﻪ ﻧﺎﻡِ؛ - “ﺟﻨﯿﻔﺮ ﻟﻮﭘﺰ” ﺁﻣــــــــــــــــﺪ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻧﻪ¤¤ ﻋﯿﺎﻟﻢ ﮔﻔﺖ:ﺧﻮﺍﻫــــــــــﺎﻥ ﻣﻨﯽ ﺗﻮ؛ ﻭ ﯾﺎ ﺧﻮﺍﻫــــــــﺎﻥ ﺁﻥ ﻣﺴﺖ ﭼﻤﺎﻧﻪ؟¤¤ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺷﻮﺭ ﻭ ﺷﻮﻕ ﻭ ﺧﻨﺪﻩ ﮔﻔﺘﻢ؛ ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺑﺎ ﺍﺟــــــــﺎﺯﻩ، ﻫــــــــــﺮ ﺩُﻭﺍﻧﻪ!!¤¤ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﭼﻪ ﺑﻠﻮﺍﯾﯽ ﺑﻪ ﭘـــــﺎ ﺷﺪ؛ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮔﻔﺘــــــــــــــــﺎﺭ ﭘﺎﮎ ﻭ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ¤¤ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ”ﺑﺎﻧﯽ”ﺍﯾﻦ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﯼ؛ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﻫﻤﺴـــــــﺮﺕ ﺩﺍﺩﯼ ﺑﻬﺎﻧﻪ¤¤ ﺧﻼﺻﻪ ﺁﻧﭽﻨــــــــــــــﺎﻥ ﺁﺷﻮﺏ ﮔﺮﺩﯾﺪ؛ ﮐـــــــــﻪ ﺍﺯ ﺗﺮﺳﻢ ﺑﺮﻭﻥ ﺭﻓﺘﻢ ﺯ ﺧﺎﻧﻪ¤¤ ﺯ ﭘﺸﺖ ﺩﺭ ﺯﺩﻡ ﻓﺮﯾـــــــــــﺎﺩ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ“ :؛ ﻣﺪﻭﻧﺎ”ﻫﻢ ﮐﻨﺎﺭﺵ، ﻫﺮ ﺳﻪ ﻭﺍﻧﻪ!!¤¤ ﻭ ﺁﻥ ﺷﺐ ﺩﺭ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﻣــﻦ ﻧﺸﺪ ﺑﺎﺯ؛ ﺷﺪﻡ ﭼـــــــــﻮﻥ ﻣﺮﻍ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺁﺷﯿﺎﻧﻪ ¤¤ﺷﺐ ﺟﻤﻌــــــــــــﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﻧﻮﺷﺘﻢ؛ ﻧﺪﺍﻣﺖ ﻧﺎﻣـــــــــــــﻪ، ﺍﻣّـــﺎ ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ¤¤ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﺎﻣــــــﻪ ﺩﯾﮕﺮﻋﯿﺎﻟﻢ؛ ﮐﯿﻨﻪ ﺑــــــــــــﺎ ﻣﻦ ﺩﺍﺭﻩ ﯾﺎ ﻧِﻪ¤¤ ﻭﻟﯽ ﺑﮕﺬﺍﺭ-ﺑــــــــــــــﺎ ﺻﺪ ﺑﺎﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ؛ -ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺣﺮﻓــــــــــــــﻢ ﻫﻤﺎﻧﻪ!!
ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد

ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد
ﺩﺭﻟﺐ ﭘﻨﺠــــــﺮﻩ ﯼ ﺑــــــﯽ ﺗﺎﺑــــــﯽ ﻫﺎ ﺑـــﺎﺭﺍﻥ ﺩﯾــــــﺪﮔﺎﻧﻢ ﺑﺮﺗـــﻦ ﻻﻏــــــﺮ ﺷﯿﺸﻪ ﻣــــــﯽ ﭘﺎﺷـــــﺪ ﻭﺗﻤـــﺎﻡ ﺫﺭﺍﺕ ﻭﺟــــــﻮﺩﻡ ﺗﺸﻨﻪ ﯼ ﺻـــﺪﺍﯼ ﮔﺎﻣﻬــــــﺎﯼ ﺗــــــﻮ ﺧﯿــــــﺮﻩ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﻋﺒــــــﻮﺭ ﺩﻝ ﻣــــﯽ ﺳﭙــﺎﺭﺩ ﻣــــﯽ ﺁﯾﯽ ﻣــــﯽ ﺁﯾــــﯽ ﻭ ﺑـــــﻪ ﺯﯾـــﺮ ﺧـــﺎﻃـــﺮﻩ ﻫـــﺎ ﻭ ﺑــﻢ ﻓــــﺮﺍﻣـﻮﺷــــﯽ ﺑـــﻪ ﮔــــﻮﺷﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﻗﻠﺒـــــﻢ ﻣﻀــــﺮﺍﺏ ﻣـــﯽ ﺯﻧـــﯽ ، ﺑــــﻪ ﺁﺭﺍﻣــــﯽ ﺁﻩ.....ﺑـــﯽ ﺩﺭﯾــــﻎ ﭼﺸــــﻢ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ،ﺩﺭﯾــــﻦ ﺑﻬـــﺎﻧـــــﻪ ﺍﻧﮕــــﺎﺭﻩ ﯾــــــﯽ ، ﺧــــﻮﺵ ﺍﺳــــــﺖ!!!


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد


ارسال توسط نــاهـــــیــد
ﻣﻦ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ ﻏﺮﯾﺐ ﺩﺭ
ﺍﻧﺰﻭﺍﯼ ﻋﺸﻖ__________ﺑﺎ
ﭘﺎﯼ ﺁﺑﻠﻪ ، ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﺸﻖ¤¤
ﭼﻨﺪﯼ ﺍﺳﺖ ﻏﺮﻗﻪ ﺍﻡ ﺩﺭ ﺑﻬﺖ ﻭ ﺩﺭ
ﺳﮑﻮﺕ______ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﻝ ﺩﺭ
ﺍﻧﺤﻨﺎﯼ ﻋﺸﻖ
¤¤
ﻗﻠﺒﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ، ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
_____________ﺑﻨﮕﺮ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﺑﺎ
ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﻋﺸﻖ¤¤
ﭼﺸﻢ ﻣﺮﺍ ﺗﻮ ﺑﺎﺯ ﺍﺑﺮﯼ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﯼ
_____________ﺍﯼ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺗﺮﯾﻦ، ﺍﯼ
ﺁﺷﻨﺎﯼ ﻋﺸﻖ
¤¤
ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻓﺼﻞِ ﺑﻮﺩﻧﻢ
______________ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﻣﻨﺸﺎ ﻧﺸﻮ ﻭ
ﻧﻤﺎﯼ ﻋﺸﻖ¤¤
ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﻡ ﺑﺒﯿﻦ، ﻋﺎﺻﯽ ﻭ ﺳﺮﮐﺸﻢ
___________ﺳﺮ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﺯ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ
ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﻋﺸﻖ
¤¤
ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻘﻢ، ﺩﻟﻢﮏﯾﺧﺎﻧﻪ ﻭﻗﻒ ﺗﻮ
_________ﻟﺒﺮﯾﺰ ﻭ ﭘﺮ ﺻﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﻮﯼ ﻭ
ﻫﺎﯼ ﻋﺸﻖ¤¤
ﮏﯾﻟﺤﻈﻪ ﺑﻨﮕﺮﯼ ﮔﺮ ﺑﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻦ
____________ﺗﺎ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽ ﺭﺳﯽ ﺑﺎ ﺭﺩ
ﭘﺎﯼ ﻋﺸﻖ
¤¤
ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻤﺎﻥ ﮔﻠﻢ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﭘﯿﺶ ﺗﻮ
____________ﻣﻦ ﺭﻫﺮﻭﻡ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺍﺑﺘﺪﺍﯼ ﻋﺸﻖ
ارسال توسط نــاهـــــیــد
ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺯ
ﺁﺳﻤﺎﻧﺶ ﺍﺑﺮﯾﺴﺖ؛
ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﯿﻢ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ
؛
ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺁﺑﯽ ﺭﻭﯾﺎ
ﭘﺸﺖ ﺍﯾﻦ ﻗﺎﺏ ﺧﯿﺎﻝ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ؛
ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺷﮏ ﻣﯿﺒﺎﺭﻡ
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﺭﺍﻡ ﮔﯿﺮﯾﻢ...
ﺍﻣﺎ...
ﺑﺎﺯ ﺩﻟﻢ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺖ
ﻧﺪﯾﺪﻧﺖ
ﻧﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺖ
ﻧﮕﻔﺘﻨﺖ
ﺍﺭﯼ ﻓﻘﻂ ﺑﻬﺎﻧﺶ ﺗﻮﯾﯽ
ﺗﻮ...ﺧﻮﺏ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ
...
ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯿﻨﻮﯾﺴﻢ
ﺑﺮﮔﺮﺩ ﻫﻤﻨﻔﺴﻢ..
ﺑﺮﮔﺮﺩﺁﺭﺍﻡ ﺟﺎﻧﻢ
ﺑﺮﮔـــــــــﺮﺩ
ﺗﺎ ﺁﺭﺍﻡ ﮔﯿﺮﺩ ﺩﻝ ﺷﯿﺪﺍﯾﻢ
...
ارسال توسط نــاهـــــیــد
ﺳﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ
ﻋﺰﯾﺰﻡ ﺩﻝ ﺑﺮﯾﺪﻥ ﺳﺎﺩﻩ
ﻧﯿﺴﺖ....ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﭘﺮﺯﻣﻬﺮﺕ ﺭﺍ
ﻧﺪﯾﺪﻥ ﺳﺎﺩﻩ ﻧﯿﺴﺖ"
ﻣﻦ ﺗﻮﺭﺍ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﺮﺩﻡ ﺑﻪ
ﺭﻭﺋﯿﺎﯼ ﻣﺤﺎﻝ.............ﻧﺎﺯﻧﯿﻨﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺍﻣﺎ
ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺳﺎﺩﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﻭﺝ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻡ ﺯ ﺷﻮﻕ ﺩﯾﺪﻧﺖ ﺑﯽ ﺑﺎﻝ ﻭ
ﭘﺮ................ﺑﺎﻝ ﭘﺮﻭﺍﺯﺧﯿﺎﻟﻢ ﺭﺍ
ﺷﮑﺴﺘﻦ ﺳﺎﺩﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﻫﺴﺘﯽ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﻤﭽﻮ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﺑﻬﺎﺭ..........ﺍﺯ ﺣﻀﻮﺭ ﺳﺒﺰ ﻭ ﭘﺮﻣﻬﺮﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻦ ﺳﺎﺩﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﻮ ﺭﻭﺡ ﻣﻦ ﻫﻢ
ﺟﺎﻥ ﮔﺮﻓﺖ......ﺭﺩ ﺷﺪﻥ، ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪﻥ،
ﺑﺎﺗﻮ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺳﺎﺩﻩ ﻧﯿﺴﺖ
.....
ارسال توسط نــاهـــــیــد
ﺍﻱ ﻣﻮﻧﺲ ﺷﺒﻬﺎﻱ ﻣﻦ؛
ﺫﻛﺮ ﺗﻮ ﺑﺮ ﻟﺒﻬﺎﻱ ﻣﻦ
؛
ﺑﺸﻨﻮ ﻣﻨﻢ ﺑﻨﮕﺮ ﻣﻨﻢ
؛
ﻟﯿﻼ ﺗﺮﯾﻦ ﻟﯿﻼ ﻣﻨﻢ
؛
ﻫﻢ ﺭﺍﺯ ﻭ ﻫﻢ ﭘﺎﯾﺖ ﺷﺪﻡ؛
ﻫﻢ ﺭﻧﮓ ﺩﻧﯿﺎﯾﺖ ﺷﺪﻡ
؛
ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﻬﺮ ﺗﻮ ﺭﺍ
؛
ﻫﺮﺟﺎ ﻛﻪ ﺑﺎﺷﻲ ﻣﻦ ﺗﺮﺍ؛
ﺯﺁﻧﺴﻮﻱ ﻋﺎﻟﻢ ﻫﻢ ﺗﺮﺍ
؛
ﺗﻮ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﻣﻦ ﺗﺮﺍ؛
ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻧﻤﺖ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻤﺖ؛
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻤﺖ
؛
ﮔﻔﺘﻢ ﺗﻮﺋﯽ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﻣﻦ
؛
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻦ ﻓﺮﺩﺍﻱ ﻣﻦ
؛
ﮔﻔﺘﻢ ﺧﺪﺍ ، ﻋﺸﻖ ﺗﺮﺍ
؛
ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺗﻮﻳﻲ ﺑﺨﺸﺪ ﻣﺮﺍ؛
ﺑﺎ ﺟﺎﻥ ﻭﺩﻝ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻤﺖ؛
ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻤﺖ
؛
ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺗﺮﻳﻦ ﺑﻮﺩﻱ ﻣﺮﺍ؛
ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑﻮﺩﻱ ﻣﺮﺍ
؛
ﺣﺎﻻ ﭼﺮﺍ ﺍﯼ ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ
؛
ﺍﯼ ﻗﻠﺐ ﺗﻮ ﺩﺭﯾﺎﺗﺮﯾﻦ؛
ﺩﺭﺩﻭﺳﺘﯽ ﻫﺎ ﺑﺮﺗﺮﯾﻦ؛
ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﺁﺑﯽ ﺗﺮﯾﻦ
؛
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺗﻮ ﺟﺎﻥ ﺁﻓﺮﯾﻦ
؛
ﮔﻮ ﺍﺯ ﭼﻪ ﺭﻭ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ؛
ﺧﻂ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ ﻋﺸﻖ ﻣﺮﺍ
؛
ﻛﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻲ ﻣﻬﺮﺕ ﭼﺮﺍ؟
؛
ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻴﺎ، ﺍﺯ ﺩﺭ ﺩﺭﺍ
؛
ﭘﺎﺳﺦ ﻧﻤﻲ ﮔﻮﻳﻲ ﻣﺮﺍ؟
.....
ارسال توسط نــاهـــــیــد
ﻛﻮﺩﻙ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﺯﺭﯾﻦ ﻣﻮﯼ ﺻﺒﺢ؛
ﺷﯿﺮ ﻣﯽ ﻧﻮﺷﺪ ﺯ ﭘﺴﺘﺎﻥ ﺳﺤﺮ
☼
ﺗﺎ ﻧﮕﯿﻦ ﻣﺎﻩ ﺭﺍ ﺁﺭﺩ ﺑﻪ ﭼﻨﮓ
؛
ﻣﯿﻜﺸﺪ ﺍﺯ ﺳﯿﻨﻪ ﮔﻬﻮﺍﺭﻩ ﺳﺮ☼
ﺷﻌﻠﻪ ﺭﻧﮕﯿﻦ ﻛﻤﺎﻥﺁﻓﺘﺎﺏ
؛
ﺩﺭ ﻏﺒﺎﺭ
ﺍﺑﺮﻫﺎ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ
☼
ﻛﻮﺩﻙ ﺑﺎﺯﯼ ﭘﺮﺳﺖ ﺯﻧﺪﮔﯽ؛
ﺩﻝ ﺑﺪﯾﻦ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﺭﻧﮕﯿﻦ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ☼
ﺑﺎﻍ ﺭﺍ ﻏﻮﻏﺎﯼ ﮔﻨﺠﺸﻜﺎﻥ ﻣﺴﺖ؛
ﻧﺮﻡ ﻧﺮﻣﻚ ﺑﺮﻣﯽ ﺍﻧﮕﯿﺰﺩ ﺯ ﺧﻮﺍﺏ
☼
ﻧﺎﻟﺪ ﻣﺴﺖ ﺍﺯ ﺑﺎﺩﻩ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺷﺐ
؛
ﻣﯽ ﺳﭙﺎﺭﺩ ﺗﻦ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻓﺘﺎﺏ
☼
ﻛﻮﺩﻙ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﺭﻭﯼ ﺑﺎﻡ؛
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﻻﻟﻪ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﺭﻭﯼ ﺩﺷﺖ
☼
ﺟﻮﺟﮕﺎﻥ ﻛﺒﻚ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﺭﻭﯼ ﻛﻮﻩ
؛
ﻛﻮﺩﻙﻣﻦﻟﺨﺘﻪﺍﯼﺧﻮﻥﺭﻭﯼ
ﺗﺸﺖ
☼
ﺑﺎﺩ ﻋﻄﺮ ﻏﻢ ﭘﺮﺍﻛﻨﺪﻩ ﻭ ﮔﺬﺷﺖ؛
ﻣﺮﻍ ﺑﻮﯼ ﺧﻮﻥ ﺷﻨﯿﺪ ﻭ ﭘﺮ ﮔﺮﻓﺖ☼
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻭ ﻛﻮﻩ ﻭ ﺑﺎﻍ ﻭ ﺩﺷﺖ ﺭﺍ؛
ﻧﻌﺮﻩ ﻧﺎﻗﻮﺱ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﮔﺮﻓﺖ
☼
ﺭﻭﺡ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﭼﻮﻥ ﺍﺑﺮ ﺑﻬﺎﺭ؛
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﺍﺷﻚ ﺣﺴﺮﺕ ﺑﺎﺯ ﻛﺮﺩ☼
ﺭﻭﺡ ﺍﻭ ﭼﻮﻥ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯼ ﻣﺤﺎﻝ؛
ﺭﻭﯼ ﺑﺎﻝ ﺍﺑﺮﻫﺎ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻛﺮﺩ(فریدون مشیری)
ارسال توسط نــاهـــــیــد
ﺗﺮﺍﻣﻦﺯﻫﺮﺷﯿﺮﯾﻦﺧﻮﺍﻧﻢﺍﯼ
ﻋﺸﻖ,
ﮐﻪ ﻧﺎﻣﯽ ﺧﻮﺷﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﺖ ﻧﺪﺍﻧﻢ☼
ﻭﮔﺮﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺭﻧﮕﯽ ﺗﺎﺯﻩ ﮔﯿﺮﯼ
ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺯﻫﺮ ﺷﯿﺮﯾﻨﺖ ﻧﺨﻮﺍﻧﻢ
☼
ﺗﻮ ﺯﻫﺮﯼ ﺯﻫﺮ ﮔﺮﻡ ﺳﯿﻨﻪ
ﺳﻮﺯﯼ
☼
ﺗﻮشیرﯾﻨﯽﮐﻪﺷﻮﺭﻫﺴﺘﯽﺍﺯ
توست☼
ﺷﺮﺍﺏ ﺟﺎﻡ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﯼ ﮐﻪ ﺟﺎﻥ ﺭﺍ☼
ﻧﺸﺎﻁﺍﺯﺗﻮﻏﻢﺍﺯﺗﻮﻣﺴﺘﯽﺍﺯ
توست☼
ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﯽ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺭﺑﻮﺩﯼ
ﺩﺭﻭﻥ ﮐﻮﺭﻩ ﻏﻢ ﺁﺯﻣﻮﺩﯼ☼
ﺩﻟﺖ ﺁﺧﺮ ﺑﻪ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻧﯿﻢ ﺳﻮﺧﺖ
ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﮔﺸﻮﺩﯼ☼
ﺑﺴﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺩﻝ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺑﺮﮔﯿﺮ؛
ﮐﻪﻧﯿﺮنگﺍﺳﺖﻭﺍﻓﺴﻮﻥﺍﺳﺖﻭ
ﺟﺎﺩﻭﺳﺖ☼
ﻭﻟﯽ ﻣﺎ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﺩﯾﺪﯾﻢ؛
ﮐﻪ ﺍﻭ ﺯﻫﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﻧﻮﺷﺪﺍﺭﻭﺳﺖ☼
ﭼﻪ ﻏﻢ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺯﻫﺮ ﺗﺐ ﺁﻟﻮﺩ؛
ﺗﻨﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﻣﯽ ﮔﺪﺍﺯﺩ☼
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺷﺎﺩﻡ ﮐﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺩﺭﺩ
ﻏﻤﯽ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻧﻮﺍﺯﺩ☼
ﺍﮔﺮ ﻣﺮﮔﻢ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﺮﺩﯼ ﻧﮕﯿﺮﺩ
ﻣﺮﺍ ﻣﻬﺮ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ
☼
ﻭﮔﺮ ﻋﻤﺮﻡ ﺑﻪ ﻧﺎﮐﺎﻣﯽ ﺳﺮﺁﯾﺪ
ﺗﺮﺍ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﻣﺮﮔﻢ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺳﺖ
ارسال توسط نــاهـــــیــد
ﺍﻳﻦﺷﻌﺮﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﻱﺷﻌﺮﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﺳﺎﻝ
2005ﺷﺪﻩ
ﺗﻮﺳﻂﻳﮏﺑﭽﻪﺁﻓﺮﻳﻘﺎﻳﻲﻧﻮﺷﺘﻪﺷﺪﻩ
ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻻﻝ ﺷﮕﻔﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰﻱ ﺩﺍﺭﻩ.
برای خواندن به ادامه مطلب بروید لطفا نظر بدهید با تشکر از باز دید شما دوست عزیز
ادامه مطلب...
ارسال توسط نــاهـــــیــد
ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺯﺩﻡ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺻﺪﺍﯾﻢ ﺭﺍ
ﻧﺸﻨﯿﺪﯼ!
ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﻢ ، ﺟﺮﻡ ﻣﺮﺍ
ﺑﺎﻭﺭ ﻧﮑﺮﺩﯼ!
ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮ ﻣﯿﻤﯿﺮﻡ ، ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺗﻠﺦ
ﺯﺩﯼ!
ﺍﺯ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﺍﺕ ﺍﺷﮏ ﺭﯾﺨﺘﻢ ، ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ
ﺧﯿﺴﻢ ﺭﺍ ﻧﺪﯾﺪﯼ!
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺗﺎ ﺗﻮ
ﻧﯿﺰﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ
ﻫﻤﯿﻨﻄﻮﺭ!
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺗﻮﺍﯾﻦﺯﻧﺪﮔﯽ
ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻋﺬﺍﺏ ﺍﺳﺖ ، ﺗﺎ ﺗﻮ ﻧﯿﺰ ﻣﺮﺍ ﺩﺭﮎ
ﮐﻨﯽ!
ﺻﺪﺍﯼ ﻓﺮﯾﺎﺩﻡ ﺭﺍ ﻫﻤﻪ ﺷﻨﯿﺪﻧﺪﺟﺰ ﺍﻭ
ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯿﺸﻨﯿﺪ!
ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﻫﻤﻪ ﺩﯾﺪﻧﺪ ﻭ ﺩﻟﻬﺎﯾﺸﺎﻥ
ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺳﻮﺧﺖ ، ﺍﻣﺎ ﺗﻮ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ
ﺧﯿﺴﻢ
ﺭﺍ ﺩﯾﺪﯼ ﺩﻟﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺕ ﺳﻮﺧﺖ!
ﺁﺷﯿﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﻠﺒﺖ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﺗﺒﺪﯾﻞ
ﺑﻪ ﻗﻔﺴﯽ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﺩﺭ ﺍﯾﻨﺠﺎ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻡ!
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻋﺸﻘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻣﺮﺍ ، ﻓﮑﺮ
ﻣﯿﮑﻨﺪﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻋﺸﻖ ﻣﺜﻞ ﻋﺸﻘﻬﺎﯼ
ﺩﯾﮕﺮ
ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻧﻪ ﺧﯿﺎﻟﯿﺴﺖ ، ﺣﺮﻓﻬﺎﯼ ﻣﻦ
ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﺩﺭﻭﻏﯿﻦ ﺍﺳﺖ!
ﺣﺎﻻ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﻪ ﮐﻼﻡ ﺩﻭﺳﺘﺖ
ﺩﺍﺭﻡ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﻧﯿﺎﻭﺭﻡ ، ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺷﮏ
ﻧﺮﯾﺰﻡ ﻭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺴﻮﺯﻡ!
ﺍﮔﺮ ﺩﻟﺘﻨﮕﺖ ﺷﺪﻡ ﺑﺎ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺩﺭﺩ ﺩﻝ
ﮐﻨﻢ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ
ﻣﺮﺩﻡ!
ﺍﻣﺎ ﺭﻓﺘﻨﻢ ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ ، ﺗﻮ ﺑﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻧﻨﺸﯿﻦ ﮐﻪ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﺗﻮ ﮐﺮﺩﻥ ﺧﯿﺎﻝ
ﺍﺳﺖ!
ﻋﺸﻖ ﮐﻪ ﺁﻣﺪ ، ﺩﯾﮕﺮ ﺭﻓﺘﻨﯽﻧﯿﺴﺖ ،
ﺟﻨﻮﻥ ﮐﻪ ﺁﻣﺪ ، ﻋﻘﻞ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺣﺎﮐﻢ
ﻧﯿﺴﺖ!
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺖ ﻣﯿﻨﺸﯿﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﺴﻮﺯﻡ، ﺗﺎ ﺍﺑﺪ
ﺑﻪ ﻋﺸﻘﺖ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﻤﯿﺮﻡ!
ﮔﺮﭼﻪ ﻻﯾﻖ ﺍﯾﻦ ﻋﺸﻖ ﻧﯿﺴﺘﯽ ، ﺍﻣﺎ ﻗﻠﺐ
ﻣﺠﻨﻮﻧﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻻﯾﻖ ﻣﯿﺪﺍﻧﺪ!
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﻫﯿﭻ ﺍﺭﺯﺷﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ ، ﺍﻣﺎ
ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﺳﺖ!
ارسال توسط نــاهـــــیــد
ﻣﻦﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ، ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻫﺴﺖ ﻭ
یک ﺩﻓﺘﺮ ﺧﺎﻟﯽ!
ﺩﻓﺘﺮﯼ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺑﺮﮔﻬﺎﯼ ﺳﻔﯿﺪ ، ﺩﻟﯽ ﭘﺮ ﺍﺯ
ﻏﻢ ﻭ ﻧﺎ ﺍﻣﯿﺪ!
ﺩﻟﯽ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺣﺮﻓﻬﺎﯼ ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ، ﺗﺎ ﺳﺤﺮ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ!
ﻧﻮﺭ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺩﻓﺘﺮ ﺧﺎﻟﯽ ، ﻗﻠﺒﻢ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﻏﻢ ﻭ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ!
ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﻢ ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ ، ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﻔﺘﻦ
ﭘﺲ ﺍﺯیک ﻋﺸﻖ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﻣﯿﻨﻮﯾﺴﻢ!
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﻫﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ، ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﻭ
ﮐﺎﻏﺬ ﺭﻓﯿﻖ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ!
ﺷﺎﯾﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺭﻫﺎ
ﮐﻨﻨﺪ ، ﺣﺮﻑ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﻢ
ﮐﻨﻨﺪ!
ﺗﺎ ﭼﺸﻢ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻫﻢ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﺳﺤﺮ
ﺁﻣﺪ ، ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺩﻓﺘﺮ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺟﺎﻧﻢ ﺑﻪ
ﻟﺐ ﺁﻣﺪ!
ﺩﻓﺘﺮﻡ ﭘﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ، ﺩﻟﻢ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﻫﺎ
ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ، ﻗﻠﻤﻢ ﺩﯾﮕﺮ ﺟﻮﻫﺮﯼ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ،
ﻗﻠﺒﻢ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺭﺩﯼ ﻧﺪﺍﺷﺖ!
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻡ ، ﺑﺎ
ﺩﻓﺘﺮﻡ ﺭﻓﺎﻗﺖ ﮐﺮﺩﻡ ، ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﻟﻢ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﺑﻮﺩ ، ﺑﺎ ﺩﻟﻢ ، ﺩﺭﺩ ﺩﻝ
ﮐﺮﺩﻡ!
ﺍﯼ ﺩﻝ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﻧﺎ ﺍﻣﯿﺪ ﻧﺒﺎﺵ ، ﺩﺭ ﻟﺐ
ﭘﺮﺗﮕﺎﻩ ﻧﺎ ﺍﻣﯿﺪﯼ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺍﻣﯿﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ!
ﺍﯼ ﺩﻝ ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﺧﺴﺘﻪ ﻧﺒﺎﺵ ، ﻣﺜﻞیک
ﮔﻞ ﺑﻬﺎﺭ،ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺷﺎﺩ ﺑﺎﺵ!
ﻭ ﺍﯾﻨﮏ ﺷﺎﻋﺮﯼ ﭘﺮﺁﻭﺍﺯﻩ ﺍﻡ ، ﺍﺯ ﻏﻢ ﺭﻫﺎ
ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ، ﻭ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺷﯿﺪﺍﯾﯽ ﺍﻡ!
ﻫﺮ ﺷﺐ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﻣﯿﻨﻮﯾﺴﻢ ﻭ ﺳﺤﺮ ﮐﻪ
ﻓﺮﺍ ﻣﯿﺮﺳﺪ ﺍﯾﻨﺒﺎﺭ ﺑﺎ ﺩﻟﯽ ﻋﺎﺷﻘﺘﺮ
ﺑﺮﺍﯾﺶ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﻢ...
ارسال توسط نــاهـــــیــد
آخرین مطالب